Book of Revelation Bible Study | Part 11 | Fr. Daniel Poovannathil

സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സിംഹാസനം കാണിച്ചുതന്ന പാഠം: വെളിപാട് പുസ്തകം – ഭാഗം 11

വെളിപാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം ഭാഗം കേട്ടപ്പോൾ ഒരു കാര്യം വളരെ വ്യക്തമായി തോന്നി: ഇത് വെറും ഒരു ബൈബിൾ പഠനം അല്ല, മറിച്ച് പീഡനത്തിലൂടെയും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലൂടെയും കടന്നുപോകുന്ന വിശ്വാസികൾക്ക് ദൈവം നൽകുന്ന ആശ്വാസവും ദിശാബോധവും കൂടിയാണ്. ഈ ഭാഗം പ്രധാനമായും വെളിപാട് പുസ്തകത്തിന്റെ നാലാം അധ്യായത്തെ ആധാരമാക്കി സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദർശനം നമ്മളിലേക്ക് തുറന്നുകാട്ടുകയാണ്.

English Translation

പാത്മോസ് ദ്വീപിൽ തടവിലായിരുന്ന യോഹന്നാൻ ആത്മാവിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ അദ്ദേഹം ആദ്യം കാണുന്നത് ഒരു സിംഹാസനമാണ്. ഈ സിംഹാസനം വെളിപാട് പുസ്തകത്തിൽ പലതവണ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ശക്തമായ പ്രതീകമാണ്. ഇതിലൂടെ ദൈവം പറയുന്നത് വളരെ ലളിതമാണ്: ഭൂമിയിലെ എല്ലാ അധികാരങ്ങളും നശിച്ചുപോയാലും, ഒടുവിൽ നിലനിൽക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനവും അവന്റെ അധികാരവുമാണ്.

ഈ സന്ദേശം അന്നത്തെ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കൂടുതൽ ശക്തമാകുന്നു. റോമൻ ചക്രവർത്തിയെ ദൈവമായി ആരാധിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്, യഥാർത്ഥ ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യൻ മനുഷ്യനല്ല, ദൈവം മാത്രമാണെന്ന് യോഹന്നാനിലൂടെ ദൈവം സഭയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. സീസറിന്റെ സിംഹാസനത്തോട് മത്സരിക്കുന്നതല്ല, മറിച്ച് അതിനെ പൂർണ്ണമായി മറികടക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനമാണ് യോഹന്നാൻ കാണുന്നത്.

സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഈ ദർശനം മുഴുവനും ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ഭൂമിയിലെ ഓരോ അൾത്താരയും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്ന ആശയം വളരെ മനോഹരമായി ഈ ഭാഗത്തിൽ വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവം അപ്രാപ്യമായ പ്രകാശത്തിൽ വസിക്കുന്നവനാണ് എന്ന് ബൈബിൾ പറയുന്നു. അതിനാലാണ് യോഹന്നാൻ ദൈവത്തെ സൂര്യകാന്തം, മാണിക്യം, മരതകം എന്നിവയുടെ പ്രകാശത്തിലൂടെ വിവരിക്കുന്നത്. ഇത് ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ മനുഷ്യബോധ്യമായ അവതരണമാണ്.

സിംഹാസനത്തിന് ചുറ്റും ഇരിക്കുന്ന 24 ശ്രേഷ്ഠന്മാർ പഴയ നിയമത്തെയും പുതിയ നിയമത്തെയും ദൈവജനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവർ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ധവള വസ്ത്രങ്ങൾ വിശുദ്ധ ജീവിതത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. അവരുടെ തലയിലുള്ള സ്വർണ്ണക്കിരീടങ്ങൾ അവർ രാജകീയ പുരോഹിതരാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കിരീടങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ വെക്കുന്നു. അതായത്, ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് ലഭിച്ച എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും നേട്ടങ്ങളും ദൈവം തന്നതാണെന്ന് അവർ സമ്മതിക്കുന്നു.

സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ആരാധന ഭൂമിയിലെ ആരാധനയുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ അധ്യായം മുന്നോട്ടുപോകുന്നത്. ഭൂമിയിൽ നടക്കുന്ന നിത്യാരാധനകൾ എല്ലാം സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ആരാധനയുടെ ഒരു പ്രതിധ്വനിയാണ് എന്ന ചിന്ത വിശ്വാസികൾക്ക് വലിയ ആത്മവിശ്വാസം നൽകുന്നു. നമ്മൾ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, നാം ഒറ്റയ്ക്കല്ല; സ്വർഗ്ഗത്തോടൊപ്പം ചേർന്നാണ് ആരാധിക്കുന്നത്.

സിംഹാസനത്തിന് മുന്നിലെ ഏഴ് തീപ്പന്തങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സമാഗമ കൂടാരത്തിലെ ഏഴുകാലുള്ള വിളക്കുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അതിലൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ആരാധനയാണ് ഭൂമിയിലെ ആരാധനയുടെ മാതൃക എന്ന സത്യം വീണ്ടും ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

പളുങ്ക് പോലെയുള്ള കടൽ ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലെ ആഴമുള്ള ശാന്തതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന് മുൻപിൽ ശുദ്ധീകരണം നടക്കുന്നത് ശബ്ദത്തിലും ശക്തിയിലും മാത്രമല്ല, നിശബ്ദതയിലൂടെയും ആണെന്ന് ഈ ദർശനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ ശാന്തമായി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതം തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ പഠിക്കുന്നത്.

നാലു ജീവികൾ—സിംഹം, കാള, മനുഷ്യൻ, കഴുകൻ—സൃഷ്ടിയിലെ മുഴുവൻ ജീവജാലങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവർ ഇടവിടാതെ ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധിയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ ആരാധന മനുഷ്യന്റെ മാത്രം കാര്യമല്ല, സകല സൃഷ്ടിയും ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താൻ വിളിക്കപ്പെട്ടതാണ് എന്ന സത്യം വ്യക്തമാകുന്നു.

ഈ ഭാഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സന്ദേശങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ആരാധനയുടെ അർത്ഥം. ആരാധന എന്നത് വെറും വാക്കുകളോ കർമ്മങ്ങളോ അല്ല. ദൈവത്തെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മൂല്യമായി സ്വീകരിക്കുന്ന മനോഭാവമാണ് യഥാർത്ഥ ആരാധന. ദൈവം ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ടവനാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതാണ് ആരാധന. അതുകൊണ്ടാണ് “Worship” എന്നത് “Worth-ship” ആകുന്നത്.

പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട സഭയ്ക്ക് ഈ ദർശനം നൽകുന്ന സന്ദേശം വളരെ വ്യക്തമാണ്. ഇപ്പോഴുള്ള വേദനകളും കഷ്ടതകളും അന്തിമ യാഥാർഥ്യമല്ല. ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനമാണ് അന്തിമ യാഥാർഥ്യം. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഈ കാഴ്ചയാണ് ഭൂമിയിലെ സഭയെ നിലനിറുത്തുന്നതും മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നതും.

ഈ പഠനം നമ്മളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് മറ്റൊരു കാര്യവുമാണ്: ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, അതിനെ തിരികെ കണ്ടെത്തുന്നത് ആരാധനയിലാണ്. ഭൂമിയിലെ ചെറിയ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നമ്മളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിലേക്ക് കണ്ണുയർത്താൻ ആരാധന നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. നാം എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് ജീവിക്കുന്നത് എന്ന തിരിച്ചറിവ് ആരാധനയിലൂടെയാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഈ ദർശനം: സ്വർഗ്ഗീയ ആരാധനയും ഭൂമിയിലെ തിരുസഭയും

വെളിപാട് പുസ്തകത്തിന്റെ നാലാം അധ്യായത്തെ കത്തോലിക്കാ സഭ എപ്പോഴും വളരെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ആരാധനാ ദർശനമായി തന്നെയാണ് വായിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഈ അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാൻ കാണുന്ന സ്വർഗ്ഗീയ ആരാധന, കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെയും ലിറ്റർജിയുടെയും (Liturgy) ആത്മാവിനെ വളരെ വ്യക്തമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.

സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നമ്മൾ പങ്കെടുക്കുമ്പോൾ, നമ്മൾ വെറും ഭൂമിയിലെ ഒരു ആരാധനയിൽ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിത്യാരാധനയിലേക്ക് ചേർക്കപ്പെടുകയാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സിംഹാസനം, അതിന് ചുറ്റുമുള്ള ആരാധന, മാലാഖമാർ, ശ്രേഷ്ഠന്മാർ—ഇവയെല്ലാം സഭയുടെ ലിറ്റർജിയിൽ പ്രതീകാത്മകമായി സാന്നിധ്യമുള്ളതാണ്.

സിംഹാസനം എന്നത് കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കാഴ്ചയിൽ ദൈവത്തിന്റെ സർവ്വാധിപത്യത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ അധികാരങ്ങളും മാറിപ്പോകുമെങ്കിലും, ദൈവത്തിന്റെ അധികാരം മാത്രം ശാശ്വതമാണ് എന്ന സത്യം സഭ ഓരോ കാലത്തും പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദു മനുഷ്യനല്ല, ദൈവമാണ്.

24 ശ്രേഷ്ഠന്മാരെ സഭ കാണുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ജനതയുടെ പ്രതിനിധികളായിട്ടാണ്—പഴയ നിയമവും പുതിയ നിയമവും ചേർന്ന ഒരേയൊരു ദൈവജനമായി. സഭ തന്നെ “രാജകീയ പുരോഹിത ജനത” (Royal Priesthood) ആണെന്ന് പത്രോസ് ശ്ലീഹാ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഇവിടെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

ശ്രേഷ്ഠന്മാർ തങ്ങളുടെ കിരീടങ്ങൾ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുൻപിൽ വെക്കുന്നത്, കത്തോലിക്കാ ആത്മീയതയിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സത്യത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു: നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ കഴിവുകളും നേട്ടങ്ങളും അനുഗ്രഹങ്ങളും ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ദാനങ്ങളാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നാം അർപ്പിക്കുന്നത് വെറും അപ്പവും വീഞ്ഞും മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ ജീവിതം മുഴുവനുമാണ്.

നാലു ജീവികൾ സഭയുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ മുഴുവൻ സൃഷ്ടിയുടെ ശബ്ദമായിട്ടാണ് വായിക്കപ്പെടുന്നത്. മനുഷ്യൻ മാത്രമല്ല, സകല സൃഷ്ടിയും ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് സഭയുടെ ലിറ്റർജിയിൽ “പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ” എന്ന മാലാഖമാരുടെ ഗാനം ഭൂമിയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഈ ഭാഗത്തിനായി ഒരു പ്രാർത്ഥന

സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ഒരേ ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യനായ ദൈവമേ,
അങ്ങയുടെ സിംഹാസനം ഒരിക്കലും കുലുങ്ങുന്നില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ ഇന്ന് വീണ്ടും തിരിച്ചറിയുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ പലപ്പോഴും ഭൂമിയിലെ വേദനകളിലും ഭയങ്ങളിലും പറ്റിപ്പിടിച്ചുപോകുമ്പോൾ,
സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അങ്ങയുടെ മഹത്വത്തിലേക്ക് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം ഉയർത്തണമേ.

ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ കിരീടങ്ങളും, എല്ലാ നേട്ടങ്ങളും, എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും
അങ്ങയുടെ ദാനങ്ങളാണെന്ന് വിനയത്തോടെ സമ്മതിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ.

ആരാധനയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട താളവും ലക്ഷ്യവും തിരികെ കിട്ടട്ടെ.
ഭൂമിയിലെ കഷ്ടതകൾ ഞങ്ങളെ തളർത്താതിരിക്കട്ടെ,
സ്വർഗ്ഗത്തിലെ യാഥാർഥ്യങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തട്ടെ.

പരിശുദ്ധനായ ദൈവമേ,
ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ ഒരു ആരാധനയായി മാറാൻ
ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.

ആമേൻ.